Niedźwiedzi czosnek i seledynowy makaron

Nie każdy może być szczęśliwym, nieograniczonym zjadaczem tego wiosennego przysmaku. Rzadko można go kupić, tam gdzie rośnie dziko, jest pod ochroną, a w ogrodach należy do rzadkości. A szkoda, bo nie ma specjalnych wymagań, pięknie się rozrasta i jest odporny na mróz. Jest pierwszym jadalnym listkiem w moim ogrodzie. I za to kocham go najbardziej.

W tym roku obdarował nas wyjątkowo szczodrze.

Najpierw niecierpliwie wygrzebywany spod śniegu, radował odrobiną świeżej zieleni.

Z czasem bukiety smakowitych liści były coraz większe.
Był wszędzie.

Pławił się w zupach i sosach, dawał się zapiekać i gotować.
Królował w sałatkach, zdobił kanapki.

Kochał się z serem i jogurtem. 

Czosnkowe  pesto zawsze było pod ręką.

Farfalle z groszkiem, rukolą i szynką parmeńską

W nocy spadł śnieg.
Otulił dom, ponaginał gałęzie, zasypał drogę.
Zrobiło się biało i cicho. Cicho, tą wyjątkową ciszą, która przychodzi tylko ze śniegiem.
Budzisz się i nie musisz otwierać oczu żeby wiedzieć, ze są.
Już tylko czekasz na świt.
Zabierasz ciszę na kawę, uśmiechasz się do śniegu za oknem z nadzieją,
że dziś nie będzie podobne do wczoraj.

Dlatego dzisiaj w kuchni (tryskającej optymizmem?) Myszy,
podnoszące poziom serotoniny, pełne smaku umami, bardzo włoskie danie w wydaniu zimowym

Składniki dla 4 osób

jedna szalotka

ząbek czosnku

łyżka masła 

łyżka oliwy

250 g świeżego albo mrożonego groszku

pęczek rukoli

200 ml śmietany kremówki

osiem plastrów włoskiej szynki dojrzewającej

320-400 g ( 80-100 g suchego na osobę ) makaronu farfalle (kokardki)

garść tartego parmezanu

sól do gotowania makaronu

świeżo mielony biały pieprz do smaku

W dużej ilości ( 3-4 l ) wrzącej, dobrze posolonej (łyżeczka na litr) wody  gotuje farfalle.

W rondelku podgrzewam oliwę z dodatkiem masła. Wrzucam pokrojoną w piórka szalotkę i czosnek. Minutkę podsmażam, wsypuje groszek i wlewam śmietanę. Doprowadzam do wrzenia. Teraz do sosu wkładam szynkę pokrojoną w paski. 

Jeszcze chwilkę gotuję aż sos nabierze smaku i aromatu wędzonki. Nie solę. 

Na koniec dodaje odcedzone, gorące farfalle, listki rukoli, odrobinę pieprzu. 

Wszystko razem mieszam i podaję posypane startym parmezanem. 

Doskonałe i bardzo włoskie ravioli z żółtym serem

W kulinarnym świecie wciąż trwa dyskusja na temat skąd przywędrował do naszych kuchni makaron. 

Dla mnie, wielkiej miłośniczki kluch i kluseczek wszelkiej maści i pochodzenia nie ma to specjalnego znaczenia. Ważne, że przywędrował i jest. Dlatego nie czekając na wyniki sporu robię swoje. Makarony oczywiście. Od kiedy szczodry Mikołaj spełnił moje gwiazdkowe życzenie wrzucając przez komin maszynkę do jego wytwarzania, mój związek z makaronem stał się pełniejszy i bardziej radosny, choć nie idealny. 

Jak to w związku. Upraszczając. Trzeba się nauczyć co i jak dawać, żeby też dostać. 

Makaron na przykład musi dostać odpowiednią mąkę. W tym związku to podstawa. Nie zrobi się z semoliny ciasta na chińskie won tony a z maki kukurydzianej tortellini. Jeśli pragniemy smaku idealnych ravioli z włoskiej trattori to użyjmy oryginalnych składników i najlepiej przygotujmy go według przepisu włoskiej mammy. Dziś bez problemu można kupić każdy rodzaj mąki w małych specjalistycznych sklepikach lub dobrych delikatesach w przystępnych cenach. Ta użyta w przepisie kosztuje 6.oo zł/kg. Jajka już mogą być od naszych kur, byle szczęśliwych. Trochę dobrej oliwy i nie ma mocnych. Jesteśmy skazani na sukces. 

Zapraszam na doskonałe i na wskroś włoskie ravioli z farina bianca di grano tenero tipo "00" z farszem pomidorowo-serowym pełnym smaku umami.

Ciasto na ravioli

300 g mąki grano tenero typ"00" 

3 jajka

1-2 łyżki oliwy extra wergine
1 łyżka gorącej wody

Wszystkie składniki połączyć i wyrobić na gładkie, lśniące i elastyczne ciasto.

Farsz

250 g startego dobregosera żółtego,

2 łyżki  koncentratu pomidorowego,

2 łyżki masła,

pęczek zielonej pietruszki,

sól, pieprz, gałka muszkatołowa, łyżeczka brązowego cukru.

Koncentrat podsmażyć na maśle, lekko odparować, posłodzić dodać przyprawy i wystudzić.
Dodać ser i natkę. Delikatnie wymieszać.

Ciasto podzielić na części, rozwałkować cieniutko, pokroić na prostokąty lub kwadraty
posmarować brzegi rozmąconym jajkiem lub wodą żeby się lepiej sklejały.
Nakładać farsz i zlepiać pierożki.

Technikę lepienia ravioli krok po kroku znajdziecie tutaj:

http://cucinissima.wordpress.com/2010/12/14/dyniowe-ravioli-swieta-we-wloszech/

Moje ravioli mają trochę większy "fartuszek", ale ja lubię jak ciasta jest więcej zwłaszcza przy tak wyrazistym farszu.

Gotować 1 min w posolonym wrzątku z kilkoma kroplami oliwy.
Podawać polane roztopionym masłem i posypane pietruszką.

Pycha.

Bukatini z kurkami że daj Boże zdrowie!

Uwielbiam czwartkowe wypady na targ do pobliskiego miasteczka. Gorącą atmosferę chłodnego jeszcze poranka, stragany uginające się pod ciężarem kolorowych "darów natury" z okolicznych wiosek pomieszanych z tymi z holenderskich plantacji. Gdzie rozbiegane oczy polujących na okazje klientów penetrują stoiska, ręce macają a nosy wąchają przedmioty pożądania. Rozłożone na gazetach tusze martwych ptaków niegdyś grzebiących, białe sery w szarych pieluchach, mleko prosto od krowy w plastikowej butelce wielokrotnego użytku przyciągają zwolenników ekologicznego stylu życia i zdrowej żywności gotowych zapłacić za jajko od "zielonej nóżki" majątek.

W tym wszystkim ja. Wyedukowana, asertywna, z koszem pełnym samych przemyślanych zakupów daję się uwieść urokowi rynkowego marketingu gazetowego. Choć nie bez walki. Usiłuje przekonać miłą, starszą panią, że za tę cenę mogę w Piemoncie trufle kupić a nie kurki. Ale nie znajduje w jej oczach zrozumienia. W końcu lądują w moim koszyku. 

Za to z jakimi życzeniami? 

A na odchodne dobra rada.

 - Trufle to sobie pani sama zrobi ze starych ciastek. Po co kupować? Domowe lepsze od kupnych.

Szczerze ubawiona opuszczam to targowisko różności. Odprowadzana wzrokiem młodego mężczyzny, który na drugi rzut oka okazuje się być przedstawicielem narodowości romskiej reaguję jak każda prawdziwa kobieta. Najpierw poprawiam włosy dopiero potem  torbę. Jeszcze tylko wózek z chlebem. Prawdziwym wiejskim chlebem, który nigdy się nie starzeje. Pół wielkiego bochna wystarczy nam na tydzień. Do następnego czwartku.

Na obiad dla dwóch osób oczywiście nabyte

kurki ok 1/2 kg

1 mała cebulka

2 ząbki czosnku

18o g suchego makaronu - u mnie bukatini

2 żółtka

1oo ml śmietanki kremówki

1/2 szklanki startego parmezanu

1/2 pęczka pietruszki lub kolendry

pieprz biały i sól do smaku

Kurki oczyszczam pędzelkiem, nie myję. Lekko podsmażam na maśle z cebulką pokrojoną w piórka i ząbkiem czosnku. Jednocześnie gotuje makaron.

Mieszam śmietankę z żółtkami, startym parmezanem, posiekaną pietruszką i szczyptą białego pieprzu.

Odcedzam makaron i przekładam do garnka w którym się gotował. Nie podgrzewam.

Wrzucam kurki, wlewam sos i mieszam aż całość zgęstnieje i wszystkie składniki się połączą.

Natychmiast podaję. 

Pyszne, że daj Boże zdrowie!

Tagliatelle z łososiem w sosie z mascarpone

Błyskawiczne, pyszne danie, doskonałe na późny piątkowy obiad.

Zdejmujesz byty, myjesz ręce, wlewasz wodę do garnka, wrzucasz
najszersze togliatelle jakie udało Ci się dostać.
Wychodzisz z psem z nadzieją, że zdąży z kupą przed al dente makaronu
(7 minut!)  Tym razem się udało. Filet z łososia solisz, pieprzysz, kroisz na mniejsze kawałki i podsmażasz na maśle. W rondelku podgrzewasz 250 g serka mascarpone
( możesz go zastąpić śmietanką kremówką) i jeden duży śmietankowy serek topiony, otartą skórkę z limonki lub cytryny. Przyprawiasz solą i białym pieprzem.
Doprowadzasz do wrzenia.
Podajesz na talerzach posmarowanych przekrojonym ząbkiem czosnku, polane sosem, z kawałkami łososia i listkami świeżej bazylii.

Zjadasz, zmywasz i ... już sobota!